Er zijn twee soorten problemen: 1. de problemen die je niet kunt oplossen, en 2. de problemen die je kunt oplossen. Problemen van de eerste soort liggen buiten bereik. Zorgen maken daarover heeft dus geen zin. De tweede soort dient aangepakt te worden en omdat je dat doet hoef je je daarover ook geen zorgen te maken. Dat is (zeer) vrij vertaald het standpunt van de Dalai Lama ten opzichte van zijn problemen die zoals we weten zeer talrijk zijn.
Ik heb ook een lijstje problemen die ik kan ordenen in categorie 1 en 2. Overkomende vliegtuigen, verkeerslawaai, openbaar vervoer, regen en de late bezorging van m´n krant. Duidelijk catagorie 1 naar mijn idee. Categorie 2 behelst ook een aantal problemen, er is echter maar een probleem dat mij echt in beweging krijgt, namelijk: GELUIDSOVERLAST.
Geluidsoverlast die gedachtenloos geproduceerd wordt. Op idiote tijden de schilderijen verplaatsen, geluidsinstallaties zo hard mogelijk door de flat laten bonken. Dat krijgt mij in beweging. Dat ik in de flat inmiddels bekend ben als die chagrijnige oude man kan me niet schelen. Overigens helpt mijn klagen wel degelijk, men realiseert zich niet dat men overlast bezorgt. Vandaar: geluidsoverlast die gedachtenloos geproduceerd wordt.
Zaterdag 4 juni was het raak en dat was geen gedachteloos geproduceerde geluidsoverlast. Elf uur lang een ongelofelijke teringherrie uit het Gaasperplaspark onder het mom van een festival.